آن زمانی که دل می بُردی

خبر از روز جدایی داشتی؟!!

مدتي بود كه در كما بودم.

دوران سختي بود ولي سپري شد.

حالا باز با هذيان هاي شبانه آمدم.

...!

دیکتاتور شدن سخت نیست

دیگه ببین چی می شد

به من چه, روزگار تنش زخمیه تیغ جنگِ

به من چه, بوی خون میده خاکِ زمین

به من چه, وارثانِ یعقوب بر سر ارثیه ی پدر خون می ریزنند

دنیا از حسادتِ آدمایی که مثه کِرم توی هم می لولن متعفن شده

بوی خون و فلز گرفته زمین!؟!؟

خدایِ تو, بلوای خونین فرزندان انسان را می بینه و سکوت می کنه

مرداني که مغزشون فقط یه اطاق داره

و گناه هوسهاشونو به گردن فاحشه های شهر می نویسن

تن بد بختیه اونا نیست که رو ویبرس

ترسوهای احمق,

اینجا زن هرزه وجود نداره

فقط بد بختیه یه مشت زنِ بیچارس که پر رنگ شده.

یه نگاه بنداز اینور اونور شهر ببین دارن هراس شب های بی کسی و گرسنگی رو که به تن بد بختیاشون انگ خورده می گذرونن

جون خودشون می خوان این جنگلو اصلاح کنن

علف هرز می کارن ...